Het einde der vrije tijden

Waar halen mensen de tijd vandaan, denk ik altijd als ik leuk ingerichte huiskamers zie, kerstversiering of knutselwerkjes. Op Pinterest scroll ik jaloers langs de zelfgemaakte kerstkaarten, mason jars of kerststukjes. Ik pin ze vast op een prikbord aan projecten die ik nooit zal maken. Want alles dat langer dan een uur duurt, kan ik gelijk afschrijven.

Als je een ouder bent, ken je het gevoel vast. Het idee dat je nooit iets af zal kunnen maken. De momenten dat je met volle aandacht ergens mee bezig kunt zijn beperken zich tot toevallige middagen waarop opeens beide kinderen ergens naartoe gaan. En omdat deze momenten zo zeldzaam zijn en totaal onverwachts, brengen ze je geheel van je apropo. Wat te doen? Ik wilde zo veel. Wat zal ik eerst doen? Ga ik dat halen? En voordat je het weet, is het moment alweer bijna voorbij. 

Ik bevries altijd op deze momenten. Ik heb een lijstje klaarliggen met dingen die ik zou willen doen, voor het geval het moment zich voordoet. Maar het lijkt net of de druk te groot is. Dit is jouw moment, hoor ik mezelf dan zeggen, maar uiteindelijk doe ik iets onbenulligs, omdat dat ene project waarschijnlijk toch niet afkomt. 

Vrije tijd in de vakantie

In de vakantie zou alles anders zijn. Dat was immers het moment waarop je vrije tijd hebt, in de zin van: tijd die je zelf kunt invullen. Alle lijstjes lagen dan ook klaar voor de kerstvakantie: de potjes zouden worden geschilderd evenals mijn kamermuren, de kerstkaarten zouden we zelf maken en als klap op de vuurpijl zou er een fotoalbum op de tafel liggen van het jaar 2021, en wel op Oudejaarsavond.

Het zal je niet verbazen, maar vrije tijd is iets van voordat je kinderen kreeg, een vaag begrip waar we slechts herinneren aan hebben die waarschijnlijk mooier zijn dan het was, maar in ieder geval wel met meer tijd. Een vriendin zonder kinderen appte in de week voor kerst dat ze bezig was met kerstkaarten, waarop een andere vriendin met kinderen antwoordde: als ik daar tijd voor zou hebben…Een moeder van een vriendin van mijn dochter vertelde in de eerste week van januari dat ze wel kerstkaarten waren gaan maken, maar er nog steeds mee bezig waren. Hebben we echt zo weinig tijd?

De kunst is natuurlijk het vinden van de juiste balans. In de vakantie doe je leuke dingen samen met je kinderen, en probeer je ook momenten voor jezelf te vinden. Op elke andere dag trouwens ook. Dat weet ik natuurlijk ook, en meestal gaat dit prima. Ik geniet enorm van de tijd samen, en heb genoeg aan de ‘me time’ die ik overhoud. Dit is een modus operandi die je als ouder aaneemt als je kiest voor het hebben van kinderen. 

Nesteldrang

Toch merkte ik dat ik deze winter toch iets meer gefrustreerd raakte dan normaal. Want, zodra het koud wordt en de kerstversiering in de winkel ligt, ontstaat bij mij de zin om van alles te maken, om mijn huis gezellig te maken. Waarschijnlijk is het nesteldrang, maar dan zonder de baby. Het weer buiten vertelt me dat ik me binnen moet amuseren. 

Maar, zo vertelde mijn moeder wijs: ik wilde te veel. Ik wilde alles in een vakantie, terwijl die langer-dan-een-uurmomenten waarop je ergens even helemaal in op kunt gaan even schaars zijn in de vakantie als daarbuiten. Misschien zelfs nog schaarser, want iedereen gaat nog later naar bed. Het idee van vrije tijd zoals ik het voor me had gezien, had geen poot om op te staan. 

Ik kan met enige trots schrijven dat er inmiddels een jaaralbum onderweg is. Het is al op de post, dus met een beetje geluk komt het deze week nog aan. Dit is dan toch weer een overwinning, hoewel er een aantal hele korte nachtjes voor nodig waren. Inmiddels is de vakantie voorbij, maar ben ik toch bezig met een blogverhaal, want zo ontdekte ik: het einde van de vakantie betekent niet het einde van de vrije tijd. Misschien had ik de vakantie toch een beetje geromantiseerd?